
7 de Viure és el que sento, com em sento.He aprés que el temps no es recupera,un dia estàs... i potser l’endemà no. Compartir, disfrutar,sentir,riure,plorar, ... tot això és el que jo vull per a mi i els meus. Vull ser el que vull ser, i sentir el que vull sentir i estar on vulgui estar.Ho intentaré.M’arriscaré.Ho provaré. Si caic em tornaré aixecar tantes vegades com siguin necessàries.Perque viure val la pena. Em veure cada dia un raig de vida i em quedaran ganes per seguir tenint 7 DE VIURE.
23 may 2008
18 may 2008
Mirada Dulce "oooo"

No sé por que me quejo. No debo. Me parece que disfruto de lo que puedo y cuando puedo al máximo. Pero además con gente fantastica como “ooooo”.
Una buena cena, una buena conversación, un buen vino... pero lo mejor... la compañía. Que agustito. De verdad.
Unas copas, risas, punta tacón, miradas complices, olores, sensaciones, tabaco, y todo mojado en alchool, mucho alchool... demasiado. Pero en todo momento disfrutando. Jijijiijj
Pase lo que pase estoy contenta, por que he vivido, me he sentido feliz. He disfrutado.
Todo aquello que no se puede comprar con dinero és lo que más valoro, porque no tiene precio, no lo venden. Para todo lo demás MsterCard, jajaja. (ya me río sola).
Gracias una y mil veces. Gracias de corazón.
15 may 2008
TEMPUS FUGIT

Avui tinc ganes d'escriure. No tinc ganes de parlar, tinc ganes d 'escriure.
M'ha tocat a mi. Ho acepto, quin remei. No és just. Però que hi farem.
Hi ha tantes coses injustes a la vida...
Ara penso el temps que s'envà i ja no tornarà: Tempus Fugit.
Son molt petits, és el que em toca. Ja vindràn altres temps, però mentrestant el temps passa...
I necessito viure. Viure més. Més experiencies, més vivencies. Potser California m'ho donarà.
De vegades penso en quanta gent afortunada que no ho valora prou.
Ser feliç.
Jo cada dia he de fer l'esforç per ser-ho. Per pensar en positiu, per buscar il.lusions.
No t'ho imagines el que em costa. Últimament bastant. Em sento dins un pou molt profund sense ganes de sortir-ne. Un pou fosc, humit. Ningú em veu, ningú em sent, ningú em troba a faltar...
I jo que sè!!!!!
Se'm acaben els recursos per tirar de mi mateixa. De vegades eufòrica de vegades trista, molt trista.
L'equilibri.
Exploto a plorar. Sentada davant l'ordinador pensant tot el mòn que està allà fora, esperant-me...
Però m'entrestant aquí estic, és el que em toca. Ells em necessiten.
He sortit del mes gros. Aquesta vegada ho tornaré a conseguir però mentrestant...
Voldria que algú estigues compartint amb mi tot el que la vida et dona. Però no es fàcil. Masses peçes que han d'encaixar.
I m'entrestant el temps passa, el temps fuig...
“La vida es lo que nos pasa mientras nosotros hacemos planes.”
John Lennon
12 may 2008
"LA DANCINGS"
7 abr 2008
Doncs no...

Doncs no vull q aixó acabi.
Va formar part de la meva vida i hi seguirá formant.
Cada cosa té el seu moment i el seu lloc. Res es perque si!
La vida gira, el món també, o potser no... som nosaltres que el fem girar.
La nostra força l'impulsa...Peró de vegades un gir inesperat el fa aturar.
I poc a poc el tornem a fer girar pero aquesta vegada cap a un altra direcció.
24 oct 2007

¡¡¡ That's ALL!!!
Así es como acaba mi blog...hasta aquí todo lo que me mantuvo viva una etapa de vida. Escribir mis pensamientos, mis sensaciones, mis alegrias y sobretodo penas.
Lo he compartido contigo, si tu, el/la que está leyendo estas lineas. A partir de ahora solo escirbo para mi.
La Esther cybernetica, de la red, virtual, vuelve a ser de carne y huesos.
Solo añadir un precioso poema que una vez alguien a quien quiero mucho me dejo en mi blog.
Gracias.
¡Queda prohibido!
¿Qué es lo verdaderamente importante?,
busco en mi interior la respuesta,
y me es tan difícil de encontrar.
Falsas ideas invaden mi mente,
acostumbrada a enmascarar lo que no entiende,
aturdida en un mundo de irreales ilusiones,
donde la vanidad, el miedo, la riqueza,
la violencia, el odio, la indiferencia,
la violencia, el odio, la indiferencia,
se convierten en adorados héroes,
¡no me extraña que exista tanta confusión,
tanta lejanía de todo, tanta desilusión!.
Me preguntas cómo se puede ser feliz,
cómo entre tanta mentira puede uno convivir,
cada cual es quien se tiene que responder,
aunque para mí, aquí, ahora y para siempre:
Queda prohibido llorar sin aprender,
levantarme un día sin saber qué hacer,
tener miedo a mis recuerdos,
sentirme sólo alguna vez.
Queda prohibido no sonreír a los problemas,
no luchar por lo que quiero,
abandonarlo todo por tener miedo,
no convertir en realidad mis sueños.
Queda prohibido no demostrarte mi amor,
hacer que pagues mis dudas y mi mal humor,
inventarme cosas que nunca ocurrieron,
recordarte sólo cuando no te tengo.
Queda prohibido dejar a mis amigos,
no intentar comprender lo que vivimos,
llamarles sólo cuando los necesito,
no ver que también nosotros somos distintos.
Queda prohibido no ser yo ante la gente,
fingir ante las personas que no me importan,
hacerme el gracioso con tal de que me recuerden,
olvidar a todos aquellos que me quieren.
Queda prohibido no hacer las cosas por mí mismo,
no creer en mi dios y hallar mi destino,
tener miedo a la vida y a sus castigos,
no vivir cada día como si fuera un último suspiro.
Queda prohibido echarte de menos sin alegrarme,
odiar los momentos que me hicieron quererte,
todo porque nuestros caminos han dejado de abrazarse,
olvidar nuestro pasado y pagarlo con nuestro presente.
Queda prohibido no intentar comprender a las personas,
pensar que sus vidas valen más que la mía,
no saber que cada uno tiene su camino y su dicha,
sentir que con su falta el mundo se termina.
Queda prohibido no crear mi historia,
dejar de dar las gracias a mi familia por mi vida,
no tener un momento para la gente que me necesita,
no comprender que lo que la vida nos da, también nos lo quita.
Alfredo Cuervo Barrero
23 sept 2007
LA VIDA

Uf! la vida... ningù em va dir que podria ser tant complicada...ni tant bonica a la vegada.
Però carai!! VISCA LA VIDA!!!
Jo la tinc, sòc jove, tinc il.lusions, salut, persones que m' estimem, persones que estimo...
La vida em dona molt... encara que un dia em va pendre tant... però tot i així segueixo dient:
VISCA LA VIDA!!!!
I tu? Estimes la vida? I la vida que tens? T'agrada? Això és el que importa...tenir la vida que un vol, encara que no sempre és fàcil.
A mi no m'importa, m'esforçarè tant com calgui per tindre la vida que vull. I ara la pregunta és... i què es el que vull? Doncs tambe és important tindre clara la resposta... jo ho la se!!
Vull ser feliç, fer feliç, viure feliç, ser, sentir, riure, plorar, il.lusionar-me, compartir,..però per sobre de tot VIURE!!! no a qualsevol preu... sinò no tindria sentit.
Gràcies per donar-me vida, a tots vosaltres, cadascú em regala un troç i jo sòc el TOT de tots aquets trossos.
Però espero tambè ser un dels vostres trossos. Gràcies.
I repeteixo... VISCA LA VIDA!
24 jul 2007
DISCURSO STEVE JOBS
Impresionada... así me quedé al ver el discurso de Steve Jobs.
El discurso se enmarca en el cierre de graduación de la Universidad de Standsford.
No tiene desperdicio, además de verlo tres veces, también he tomado apuntes y me gustaría que estuviera en mi blog para poderlo compartir con vosotros.
Steve plantea su discurso basandose en tres historias:
1-CONECTAR LOS PUNTOS
- “No puedes conectar los puntos hacia adelante, sólo puedes hacerlo hacia atrás”.
- “Hay que confiar que los puntos se conectarán alguna vez en el futuro. Hay que confiar en algo: tu instinto, el destino, la vida, el karma,...”
- “Creer que los puntos se unirán te darán la confianmza de confiar en tu CORAZÓN”
2-EL AMOR Y LA PERDIDA
- “...supe pronto en mi vida que era lo que más deseaba hacer”.
- “Lo que había sido el centro de toda mi vida adulta se marchó y fue debastador...pero aún amaba lo que hacía... aún estaba enamorado”
- “El Peso del éxito se convirtio en la Ligereza de un Principiante”.
- “A veces la vida te da en la cabeza con un ladrillo”
- “Encontrad que es lo que amais para poder hacer un trabajo GENIAL”
- “No os conformeis. Como en todo lo que tiene que ver con el corazón, lo sabreis cuando lo hayais encontrado”.
3-LA MUERTE
- “Si vives cada día como si fuera el último, algún día tendrás razón”
- “Recordar que vas a morir és la mejor forma que conozco de evitar la trampa de pensar que tienes algo que perder”.
- “Nadie quiere morir, la muerte es el destino que todos compartimos”. “ La muerte es posiblemente el mejor invento de la vida”.
- “Vuestro tiempo es limitado, así que no lo gasteis viviendo la vida de otro”
- “Tened el coraje de seguir a vuestro corazón y vuestra intuición”
“SIGUE HAMBRIENTO, SIGUE ALOCADO”
Un saludo enorme a mis lectores.
21 may 2007
La vida és dura…

No, la vida no és dura, nosaltres la fem dura. Nosaltres decidim com la volem, com la veiem, com la sentim, com la olorem,...
En quan naixem, que ens la regalen; un regal nascut des de l amor, l’amor entre dues persones.
Per desgracia... nomes hi ha una sola cosa que no escollim... el moment en que tot es torna fosc, tot s acaba...ja no hi ha vida.
-I em torno a preguntar- La vida es dura?
-I responc- doncs NO, nosaltres la fem dura, la fem com vulguem que sigui. I jo vull que sigui dolça, rosa, positiva, llarga...
Però també espero, desitjo i ansio que al final d’ aquest camí quan tot es torni fosc, estiguis allà esperant-me amb el teu somriure.
Jordi, et dic que la vida no es dura, per que al final del meu camí, estaràs allà, per que et pugui explicar com m’ha anat i un altre vegada tornarem a riure plegats, tal i com no ho hem deixat de fer mai.
Sempre amb mi.
En quan naixem, que ens la regalen; un regal nascut des de l amor, l’amor entre dues persones.
Per desgracia... nomes hi ha una sola cosa que no escollim... el moment en que tot es torna fosc, tot s acaba...ja no hi ha vida.
-I em torno a preguntar- La vida es dura?
-I responc- doncs NO, nosaltres la fem dura, la fem com vulguem que sigui. I jo vull que sigui dolça, rosa, positiva, llarga...
Però també espero, desitjo i ansio que al final d’ aquest camí quan tot es torni fosc, estiguis allà esperant-me amb el teu somriure.
Jordi, et dic que la vida no es dura, per que al final del meu camí, estaràs allà, per que et pugui explicar com m’ha anat i un altre vegada tornarem a riure plegats, tal i com no ho hem deixat de fer mai.
Sempre amb mi.
5 may 2007
LES FLORS
29 mar 2007
L ' EMPATIA

Empatitzem-nos!!!
Jo m 'empatitzo amb tu
amb ell
amb ella
amb vosaltres
amb ells
amb tot el mòn!
I tu? I vosaltres?
Jo he arribat fins aquí!
On haguessis arribat TU?
Fàcil!
Fàcil? Hi ha res fàcil?
Poder es volguer?... no sempre
Opinar, critcar, aconsellar... fàcil, gratuit.
Actuar, fer, realitzar... difíci, arriscat!!
L' empatia de vegades olvidada, de vegades necessària.
Jo em posso en el TEU lloc!
Et posses TU en el meu?
Gràcies.
Un nas de payasso pels infants, pels nens,... per empatizar-me amb ells.
Per no perdre mai l'inocència, l'alegria, l'il.lusió, l 'entusiasme de viure, de sentir, de ser aquí... amb tu, amb ells, amb tots vosaltres.
Audio - Alicia keys - Butterflyz
6 mar 2007
SEMPRE EN COMPANYIA

La nit arriba i aleshores ella m'acompanya... blanca pura, omnipresent, cada dia, no falla.
De vegades plena, de vegades mig, un quart, però sempre, sempre allà. Envoltada d 'estels que l'acompanyen. Quina sort! Sempre ben acompanyada.
De dia, apareix ell. Inmens, infinit em dona calor, m'il.lumina. Llueix com ningú.
Son els dos especials, sempre amb mi. Encara no ho entenen pero em donen alló q tant ansio. Companyia, tranquil.litat, pau.
Son els dos especials, sempre amb mi. Encara no ho entenen pero em donen alló q tant ansio. Companyia, tranquil.litat, pau.
El Sol, La Lluna, tenen nom... Quim, Mar. Gràcies.
25 feb 2007
SISTER MOON - STING

Sister moon will be my guide
In your blue blue shadows I would hide
All good people asleep tonight
I'm all by myself in your silver light
I would gaze at your face the whole night through
I'd go out of my mind, but for you
Lying in a mother's arms
The primal root of a woman's charms
I'm a stranger to the sun
My eyes are too weak
How cold is a heart
When it's warmth that he seeks?
You watch every night, you don't care what I do
I'd go out of my mind, but for you
I'd go out of my mind, but for you
My mistress' eyes are nothing like the sun
My hunger for her explains everything I've done
To howl at the moon the whole night through
And they really don't care if I do
I'd go out of my mind, but for you
Sister Moon
21 feb 2007
7 feb 2007
MADRE TERESA DE CALCUTA

EL DIA MAS BELLO: HOY
LA COSA MAS FACIL: EQUIVOCARSE
EL OSBTACULO MAS GRANDE: EL MIEDO
EL MAYOR ERROR: ABANDONARSE
LA RAIZ DE TODOS LOS MALES: EL EGOISMO
LA DISTRACCION MAS BELLA: EL TRABAJO
LA PEOR DERROTA: EL DESALIENTO
LA PRIMERA NECESIDAD: COMUNICARSE
LOS MEJORES MAESTROS: LOS NIÑOS
LA MEJOR FELICIDAD: SER UTIL A LOS DEMAS
EL MISTERIO MAS GRANDE: LA MUERTE
EL PEOR DEFECTO: EL MAL HUMOR
EL SER MAS PELIGROSO: EL MENTIROSO
EL SENTIMIENTO MAS RUIN: EL RENCOR
EL REGALO MAS BELLO: EL PERDON
LO MAS IMPRESCINDIBLE: EL HOGAR
LA RUTA MAS RAPIDA: EL CAMINO CORRECTO
LA SENSACION MAS GRATA: LA PAZ INTERIOR
EL ARMA MAS EFICAZ: LA SONRISA
EL MEJOR REMEDIO: EL OPTIMISMO
LA MAYOR SATISFACCION: EL DEBER CUMPLIDO
LA FUERZA MAS POTENTE: LA FE
LOS SERES MAS NECESITADOS: LOS PADRES
LO MAS HERMOSO DE TODO: EL AMOR
MADRE TERESA DE CALCUTA
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



